widzisz
nawet łokieć swój kocham
bo raz był twoją własnością
widocznie tak można
z najprawdziwszym mieniem
rozstać się
i nie patrząc wstecz odejść
widocznie można
pośród chłodnej ziemi
zostać
Nigdy nie byłam fanką poezji. Nigdy jej nie doceniałam. Przez lata wolałam prozę, którą później porzuciłam dla literatury non-fiction. Jednak Halina Poświatowska od dawna zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. Jest mi wyjątkowo bliska. Jej myśli i słowa są jak moje własne. Jakbym czytając jej wiersze czytała własną duszę. Tak jak w wypadku wiersza powyżej ( pokornie cię kocham). Szczera do bólu. Prawdziwa. Rozdarta. Kochająca. Sensualna i zmysłowa.
___________________________________________________________________________
Lubię połączenia poetycko-muzyczne. Lubię Kalambury Pustek za zaskakujące aranżacje pięknych wierszy. Jednak dopiero niedawno odkryłam, że jedna z piosenek Pogodno była inspirowana wierszem Poświatowskiej.
Oto piosenka:
Oto wiersz:
szukam cię w miękkim futrze kota
w kroplach deszczu
w sztachetach
opieram się o dobry płot
i zasnuta słońcem
— mucha w sieci pajęczej —
czekam...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz